Aangezien de snelheid zwaar afhankelijk is van de grootte van die blokken data wordt er bij veel verschillende blok-groottes gemeten.
Bij hele kleine blokken gaat het extra traag (gele stuk links in de grafiek) omdat zowel de Mac als de harddisk tijd verdoen met huishoudelijke taken.
Alle courante harddisks bevatten een cache-geheugen (of cache-buffer). Dit is een stuk geheugen waar de harddisk tijdelijk de te schrijven data in kan opslaan zodat hij het even later alsnog op de schijf kan weg schrijven, of waar de van de schijf gelezen data geparkeerd kan worden voordat hij naar de computer gestuurd wordt. Zolang u dus blokken data leest die lekker in de cache passen heeft u profijt van de intelligentie in de harddisk die stiekem vooruit leest. Bij het schrijven van een blok dat net binnen de cache past hoeft de computer niet te wachten tot de harddisk de data daadwerkelijk weggeschreven heeft. De harddisk maakt de klus achteraf 'in zijn vrije tijd' af. Schrijft u echter een net iets groter blok dat niet binnen de cache past dan moet de computer wel wachten op het schrijven van de data op de platen.
In de grafieken kunt u de cache grootte aflezen aan het punt waar de snelheid plotseling terug valt. Voorbij dat punt is de snelheid redelijk constant, U ziet dan de zogenaamde 'Sustained' snelheid. Dat is de snelheid die een rol speelt als u met grote bestanden (lees video) bezig bent.
